Cztery karty na górze pokazują naukę dzisiaj (zliczoną z odhaczonych godzin i sesji pomodoro), liczbę sesji pomodoro, ostatni sen i nawyki zrobione dziś. Nic nie trzeba wpisywać — wszystko zbiera się samo z pozostałych zakładek.

Niżej są aktywne cele z paskami postępu, żeby to, na czym Ci zależy, było widoczne codziennie — a nie tylko wtedy, gdy przypadkiem zajrzysz do zakładki Cele.

Siatkę tygodnia malujesz trzema pędzlami: Dostępny, W szkole i Niedostępny. Klik nagłówka dnia maluje cały dzień, klik godziny — cały wiersz, a większe obszary zaznaczasz przeciągnięciem. Jeśli połączysz konto z Librusem, godziny szkolne wypełnią się same z planu lekcji i będą się aktualizować, gdy szkoła coś przestawi.

Przedmioty dostają priorytety w procentach — przy 40% i 20% pierwszy dostanie dwa razy więcej godzin. Przycisk „Ułóż plan automatycznie” rozdziela naukę po dostępnych okienkach, ale równie dobrze możesz rozstawić przedmioty ręcznie, pędzlem. Zaplanowaną godzinę odhaczasz jednym kliknięciem, a pasek „Zrobione” nad siatką pilnuje tygodniowego wyniku. Konta z dostępem do AI mogą też poprosić czat, żeby przestawił plan — np. „przenieś fizykę na weekend”.

Zakładka Statystyki zlicza czas nauki według przedmiotu — z odhaczonych godzin i sesji pomodoro, więc to czas rzeczywisty, a nie planowany.

Podwójne kliknięcie zaplanowanej godziny w harmonogramie startuje sesję — domyślnie 25 minut pracy i 5 minut przerwy, długości ustawisz pod siebie. Ukończona sesja sama odhacza godzinę w planie i dopisuje czas do statystyk oraz Analizy czasu.

Każda skończona sesja pracy to jedno drzewo w Twoim lesie. Wyjście z aplikacji w trakcie pracy oznacza uschnięte drzewo — zostaje w lesie jako pamiątka. Po tygodniu nauki las mówi o Tobie więcej niż jakikolwiek wykres.

Każdy wpis ma plakietkę z odliczaniem dni, przedmiot, opis i nauczyciela. Listę filtrujesz na nadchodzące i minione, a to, czego w Librusie nie ma (np. sprawdzian zapowiedziany ustnie), dodasz ręcznie w kilka sekund.

Do każdego sprawdzianu umówisz poprawę — z datą, godziną i notatką. Umówione poprawy mają własną kartę na górze zakładki, więc żadna nie zniknie z pola widzenia.

Na górze cztery liczby: frekwencja ogółem, średnia ocen, obecności i nieobecności. Frekwencja rozbija się na przedmioty z kolorami ostrzegawczymi — od zieleni po czerwień — więc od razu widać, gdzie robi się niebezpiecznie.

Sekcja „Ten tydzień” pokazuje zrealizowane lekcje jedna po drugiej: przedmiot, temat i obecność. Oceny mają średnią ważoną (plus liczy się jako +0,5, minus jako −0,25), a w podpowiedzi zobaczysz też średnią policzoną przez samego Librusa — gdyby szkoła ważyła inaczej.

Dodajesz materiał, podajesz liczbę zadań i odhaczasz je w miarę rozwiązywania. Pasek postępu przy każdej pozycji pokazuje, ile faktycznie zostało — koniec ze zgadywaniem, czy „prawie skończony” arkusz to 60% czy 90%.

Listę filtrujesz według przedmiotu, a materiały bez liczby zadań (np. playlista z kursem) też mają swoje miejsce — po prostu bez paska.

Każdy nawyk to jeden wiersz: checkbox na dziś, ostatni tydzień w kropkach i licznik bieżącej serii. Podsumowanie nad listą pokazuje, ile z dzisiejszych nawyków już zaliczone — ta sama liczba trafia na Pulpit.

Nawyków może być dowolnie dużo, ale najlepiej działa kilka naprawdę ważnych: powtórka słówek, ruch, czytanie, telefon poza biurkiem podczas nauki.

Zapisujesz, o której się położyłeś i wstałeś, do tego ocenę jakości i notatkę. Aplikacja liczy długość snu, średnie i pokazuje wykres ostatnich 14 nocy z kolorami: zielony to zdrowa długość, żółty i czerwony — ostrzeżenie.

Sen nie żyje tu w izolacji: w Analizie czasu zobaczysz sekcję „Sen a nauka”, która zestawia długość snu z ilością nauki następnego dnia i wyciąga z tego wnioski — na Twoich danych, nie z poradników.

Cel dostaje termin i listę kroków. Odhaczasz kroki, a procent postępu liczy się sam. Kroki dopisujesz w locie, gdy plan się doprecyzowuje.

Aktywne cele są też na Pulpicie, więc widzisz je codziennie — to najprostszy sposób, żeby długoterminowe plany nie umarły po tygodniu.

Główny wykres nakłada na jedną oś produktywność, sen i naukę — w skali tygodnia, miesiąca, roku albo całości. Linie włączasz i wyłączasz jak w serwisie giełdowym.

Niżej: zmierzony czas łącznie, średnia na aktywny dzień i trafność szacunków (jak dobrze przewidujesz, ile coś zajmie), podział na kategorie i ostatnie 7 dni. Statystyki liczbowe są darmowe; wykresy należą do pakietu 5 zł.

Sekcja „Sen a nauka” zestawia noce z nauką następnego dnia i pisze wnioski wprost, np. o ile więcej nauki wychodzi po przespanych 7 godzinach. Na Twoich danych — nie na średniej z internetu.

Każdy ma swój kod zaproszenia — wysyłasz go znajomemu i gotowe. Pojedynek porównuje produktywność, godziny nauki, sesje pomodoro i dni z nauką w bieżącym tygodniu albo od początku rywalizacji. Korona wędruje do lidera każdej kategorii.

Punkty zbiera się za naukę (1 godzina = 1 pkt) oraz za wygrane tygodnie i miesiące. Punkty nie są tylko do chwalenia się — wydajesz je w sklepie nagród, który sami zapełniacie: „wieczór na grze”, „wybór filmu w piątek”, co chcecie.

Zakłady podnoszą stawkę: „kto zrobi więcej godzin w tym tygodniu”, „wyższy wynik ze sprawdzianu” — proponujesz, znajomy przyjmuje, wygrany bierze punkty. A wbudowany czat służy do doceniania i dogryzania, zależnie od wyniku.

Recap tygodnia wita Cię w poniedziałek, miesiąca — pierwszego dnia miesiąca, a roku szkolnego — 30 kwietnia, w ostatni dzień zajęć maturzystów. Obejrzany recap zapisuje się na koncie, więc telefon nie pokaże drugi raz tego, co widziałeś już na komputerze. Przegapiony odtworzysz z zakładki Profil do końca dnia.

Plansza „Twoje liczby” zbiera sumę nauki, dni z nauką, najdłuższą serię, drzewa z pomodoro, ulubioną porę nauki, najlepszy dzień, średni sen i podział czasu na przedmioty. Jeśli rywalizujesz ze znajomym, recap zaczyna się od planszy „Pojedynek” — godziny nauki, punkty, produktywność i rozstrzygnięte zakłady w minionym okresie, obok siebie.

Motyw jasny, ciemny albo za systemem, do tego własny kolor główny i akcent. Możesz też ustawić zdjęcie jako tło — z regulacją przyciemnienia i rozmycia, żeby treść zawsze była czytelna.

Konto zakładasz na adres e-mail. Zmiany wysyłają się do chmury kilka sekund po każdym zapisie, a dane z innych urządzeń dociągają się same w tle — bez żadnego klikania. Tutaj też łączysz konto z Librusem, wpisujesz kod promocyjny i znajdziesz regulamin z polityką prywatności.

Bez konta aplikacja też działa — dane zostają wtedy na urządzeniu. Konto jest po to, żeby rano zaplanować dzień na komputerze, a po południu odhaczać go na telefonie.